Björn Snæbjörnsson, formaður Landsambands eldri borgara (LEB), segir í grein frá 27. október 2026 að þrátt fyrir mikilvægan árangur í réttindabaráttu eldra fólks á síðustu fimm árum, sé fátækt meðal eldri borgara enn viðvarandi vandamál sem krefjist tafarlausra aðgerða stjórnvalda. Björn bendir á að LEB hafi náð árangri í ýmsum málum, þar á meðal samþykkt Alþingis um að grunnlífeyrir almannatrygginga hækki í samræmi við launavísitölu frá 1. janúar 2027. Einnig nefnir hann breytingar á reglum um endurnýjun ökuskírteina sem samþykktar voru á árinu 2026, sem hann segir draga úr óþarfa kostnaði og íþyngjandi kröfum fyrir eldri borgara. Þrátt fyrir þessa sigra dregur Björn upp dökka mynd af fjárhagsstöðu margra eldri borgara. Samkvæmt tölum sem LEB hefur undir höndum hafa um 1.200 eldri borgarar heildartekjur undir 400 þúsund krónum á mánuði, og um 8.000 manns hafa tekjur undir lægstu launatöxtum á almennum vinnumarkaði. Hann segir þessa stöðu óásættanlega í ríku samfélagi og bendir á að margir þurfi að velja á milli nauðsynja eins og matar, lyfja og húsaleigu. Í greininni setur LEB fram fimm forgangskröfur fyrir starfsárið 2026–2027: 1. Sérstök mánaðarleg uppbót til tekjulægstu eldri borgaranna. 2. Hækkun á almennu frítekjumarki í að minnsta kosti 100.000 krónur á mánuði. 3. Innleiðing á sérstöku frítekjumarki fyrir fjármagnstekjur, í samræmi við stjórnarsáttmála. 4. Aðgerðir til að loka bilinu milli grunnlífeyris og lægstu launa. 5. Trygging húsnæðisöryggis, þar sem húsnæðiskostnaður fari ekki yfir 25% af ráðstöfunartekjum. Björn leggur áherslu á að ábyrgðin liggi hjá stjórnvöldum og að úrbætur séu fyrst og fremst spurning um pólitíska forgangsröðun fremur en skort á fjármunum. Hann ítrekar að samtökin muni halda áfram baráttu sinni fyrir réttlæti og mannsæmandi lífskjörum fyrir alla eldri borgara.