Në një analizë të publikuar së fundmi, regjisori Hervin Çuli ka vlerësuar zhvillimet e fundit politike në Serbi, duke i krahasuar ato me dinamikat e protestave në Shqipëri. Sipas Çulit, lëvizja në Serbi, e cila ka kulmuar me suksesin e një force të re politike, është rezultat i një organizimi të gjatë dhe paqësor të studentëve dhe elitave intelektuale, të cilët janë distancuar nga aktet e dhunshme. Çuli vë në dukje se lëvizja në Serbi mori hov pas tragjedisë në hekurudhën e Novi Sadit në vitin 2024, ku humbën jetën 16 persona. Ai thekson se qëllimi i studentëve serbë ka qenë largimi i një qeverie të korruptuar dhe shkëputja nga ndikimi i Moskës, duke u fokusuar te një alternativë e qartë politike. Autori vlerëson se në Beograd, studentët dhe akademikët u distancuan nga vandalët që tentuan të përdornin dhunën, duke këmbëngulur në një revolucion paqësor. Në kontrast me këtë, Çuli kritikon ashpër mënyrën se si janë zhvilluar protestat në Shqipëri, duke i cilësuar ato si lëvizje që kanë degjeneruar në “luftë guerrilase” dhe “kënetë pa identitet”. Ai shprehet se opozita në Shqipëri, të cilën e përshkruan si “tribale dhe të korruptuar”, ka tentuar të shfrytëzojë zemërimin popullor për interesa të veta, pa ofruar një alternativë të besueshme. Sipas autorit, një ndryshim thelbësor qëndron te roli i intelektualëve. Ai argumenton se në Serbi, akademikët dhe elitat kanë qenë në ballë të rezistencës, duke ndërtuar identitetin e tyre mbi meritokracinë dhe duke kundërshtuar hapur sistemin, ndërsa në Shqipëri, sipas tij, një pjesë e pseudo-akademikëve kanë mbështetur dhunën ose janë tërhequr përballë saj. Çuli nënvizon se Perëndimi e ka mbështetur “Listën” e studentëve në Serbi si një mundësi reale për integrimin e vendit në Bashkimin Evropian. Ai përfundon duke bërë thirrje për reflektim, duke argumentuar se shoqëria shqiptare duhet të mësojë nga shembulli i rezistencës intelektuale serbe, në vend që të ndjekë rrugën e dhunës dhe të “molotovit”, të cilat, sipas tij, rrezikojnë të dëmtojnë të ardhmen e vendit.