Þrátt fyrir miklar framfarir í krabbameinsmeðferð og aukinn fjölda þeirra sem ná bata, glíma margir fyrrverandi sjúklingar við óvissu og ótta við að krabbameinið taki sig upp að nýju. Þessi ótti er algengur og getur haft áhrif á lífsgæði, þótt hann sé ekki formleg greining. Þorri Snæbjörnsson, sálfræðingur og teymisstjóri hjá Krabbameinsfélaginu, bendir á að ótti við endurkomu krabbameins geti verið mismikill. Í vægustu mynd sinni er hann sveiflukenndur, en í alvarlegri tilfellum getur hann einkennst af viðvarandi og ágengum hugsunum, óhóflegum áhyggjum og aukinni næmni fyrir líkamlegum einkennum. Þetta getur leitt til sálrænnar vanlíðanar sem líkist kvíða og þunglyndi. Að sögn Þorra er ótti eðlilegt viðbragð við álagi, en hann ætti að minnka með tímanum eftir því sem lengra líður frá meðferð og eftirlit skilar góðum niðurstöðum. Hjá sumum dregur þó ekki úr óttanum, sem getur gert það erfitt að finna fyrir öryggi. Algengt er að óttinn magnist við heimsóknir á spítala vegna rannsókna, við fréttir af öðrum sem greinast eða þegar fólk finnur fyrir nýjum verkjum eða óþægindum. Mikilvægt er að hafa í huga að aukaverkanir meðferða geta verið langvarandi og að líkamleg óþægindi þýða ekki endilega að sjúkdómurinn hafi tekið sig upp. Þorri ráðleggur fólki að leita stuðnings fremur en að einangra sig. Að ræða við fagaðila, vini eða fjölskyldu getur hjálpað til við að setja hlutina í samhengi. Einnig getur verið gagnlegt að skrifa niður hugsanir sínar og huga að grunnþörfum eins og svefni, næringu, hreyfingu og félagslegum tengslum til að byggja upp traust til líkamans á ný. Aðstandendum er bent á að mikilvægasta hlutverkið sé oft að hlusta fremur en að reyna að leysa vandann með ráðleggingum. Krabbameinsfélagið býður upp á ókeypis stuðning og ráðgjöf frá sálfræðingum, félagsráðgjöfum og hjúkrunarfræðingum fyrir þá sem hafa fengið krabbamein og aðstandendur þeirra. Nánari upplýsingar má finna á vefsíðunni Krabb.is.