Εκατομμύρια εργαζόμενοι στην Ευρώπη αντιμετωπίζουν ένα σημαντικό «συνταξιοδοτικό κενό», καθώς οι υποχρεωτικές συντάξεις σε 22 από τις 30 ευρωπαϊκές χώρες που εξετάστηκαν από τον ΟΟΣΑ δεν επαρκούν για την επίτευξη του διεθνούς στόχου αναπλήρωσης του 70% του τελευταίου μισθού. Σύμφωνα με την έκθεση «Pensions Outlook 2026» του Οργανισμού, οι εργαζόμενοι καλούνται να προχωρήσουν σε πρόσθετες ιδιωτικές αποταμιεύσεις για να διατηρήσουν ένα αξιοπρεπές επίπεδο διαβίωσης μετά τη συνταξιοδότησή τους. Το «έλλειμμα εισφορών» –το επιπλέον ποσοστό του μισθού που απαιτείται να αποταμιευθεί ιδιωτικά– παρουσιάζει μεγάλες διακυμάνσεις. Με βάση τους μέσους μικτούς μισθούς του 2025, η εκτιμώμενη μηνιαία εισφορά που απαιτείται για τους άνδρες κυμαίνεται από περίπου 5 ευρώ στην Τουρκία έως 1.084 ευρώ στην Ελβετία. Σημαντικά ποσά απαιτούνται επίσης σε χώρες όπως η Ιρλανδία (974 ευρώ), η Ισλανδία (716 ευρώ), η Γερμανία (617 ευρώ), το Βέλγιο (556 ευρώ) και η Νορβηγία (532 ευρώ). Στο Ηνωμένο Βασίλειο, το αντίστοιχο ποσό υπολογίζεται στα 494 ευρώ, ενώ στη Γαλλία στα 238 ευρώ. Αντιθέτως, ο στόχος αναπλήρωσης του 70% θεωρείται ότι καλύπτεται από τις υποχρεωτικές συντάξεις σε οκτώ χώρες, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονται η Ελλάδα, η Ισπανία, η Ιταλία, η Πορτογαλία, η Αυστρία, η Δανία, το Λουξεμβούργο και η Ολλανδία. Η αναλύτρια πολιτικής του ΟΟΣΑ, Στεφανί Παγιέ, αποδίδει τις αποκλίσεις στον σχεδιασμό των εθνικών ασφαλιστικών συστημάτων, επισημαίνοντας ότι όσο χαμηλότερο είναι το δημόσιο ποσοστό αναπλήρωσης, τόσο μεγαλύτερο βάρος μεταφέρεται στην ιδιωτική αποταμίευση. Από την πλευρά της, η καθηγήτρια Τράουτε Μάγιερ του Πανεπιστημίου του Σαουθάμπτον σημειώνει ότι σε ορισμένες χώρες, όπως η Πολωνία, το έλλειμμα οφείλεται σε ιστορικές περικοπές των κρατικών συντάξεων, ενώ στην Ιρλανδία αντικατοπτρίζει το φιλελεύθερο μοντέλο πρόνοιας. Ειδικοί, όπως ο καθηγητής Ίαν Κλάτσερ του Πανεπιστημίου του Λιντς, προειδοποιούν ότι το «έλλειμμα εισφορών» δεν αποτυπώνει πλήρως την κατάσταση, καθώς κρίσιμος παράγοντας παραμένει η πραγματική αγοραστική δύναμη των χρημάτων κατά τη συνταξιοδότηση. Παράλληλα, επισημαίνεται ο κίνδυνος φτώχειας για τα χαμηλότερα εισοδήματα, καθώς η εθελοντική αποταμίευση συχνά παρεμποδίζεται από τις τρέχουσες βιοτικές ανάγκες, τη δυσπιστία προς τα ιδιωτικά προγράμματα ή την έλλειψη διαθέσιμου εισοδήματος. Σημειώνεται ότι τα στοιχεία του ΟΟΣΑ αφορούν εργαζομένους που ξεκινούν τώρα την επαγγελματική τους πορεία και αναμένεται να έχουν πλήρη σταδιοδρομία, ενώ τα δεδομένα της Eurostat για το 2023 δείχνουν ότι η μέση δαπάνη της ΕΕ για συντάξεις γήρατος ανήλθε σε περίπου 1.440 ευρώ τον μήνα ανά δικαιούχο, συμπεριλαμβανομένων όσων έχουν ήδη συνταξιοδοτηθεί.